Jaiegun aldagarria. Ostegunari jaiegun-izaera kend u zitzaionetik, hurrengo igandean ospatzen da Korpuseko prozesioa Oñatin.
Handikiro ospatzen den eguna. Tradizioa, erlijiotasuna eta dantzak bat eginik, meza ondorengo prozesio bereziak, her riko kaleak zeharkatzen dituen eguna. Erlijio eta folklorezko errito ikusga rria dugu; XVI menden aipatzen da lehen.
Oñatin, 500 urte baino gehiago duen ohitura hau ondo mantendu da. Korpus e gunaren bezperan eta bi egun lehenago herriko dantzariak bertako kaleak eta auzoak zeharkatzen dituzte dantzatuz eta diru eskez. Habeas egunean, proze sioa hasi aurretik bertan parte hartuko duten Pausoei harrera egiten die, o ndoren Prozesioaren gunerik garrantzitsuena den San Migel eta Hamabi Aposto luen, hauek maskara eta guzti, Pausu biziaren bila joaten dira. Pausoen aur rean, ibilbidean dauden aldare txikien aurrean, San Migelen Pauso biziaren aurrean dantzatzen dute beraien kriskitinak joaz. Elizaren barruan, kontsak razioaren aurretik, Goi-goikoaren aurrean dantzatzen dute.
Dantzarien janzkera praka eta alkandora zuriz, "Valencia na" izena duten gonatxoz eta banda eta gorbata gorriz osatzen da.
Korpusa Erdi Aroko jai xumea zen hasieran, baina XVI. mendetik aurrera liturjia katolikoaren jai garrantzitsuenetakoa bilaka tu zen. Prozesioan, bai Oñatin eta baita gainontzeko lekuetan ere, irudien "pasoak" ezezik fartsa eszenifikatuak ere garatzen ziren gurdien, musikarie n, dantzarien, kofradien, gremioen, agintari zibil eta erlijiosoen eta abar ren inguruan, eta hori guztia barrokoak ezaugarri zuen koreografi-zentzuaz egiten zen. Korpusa ez zen, beraz, gaien erakusketa geldoa, antzerki-emanal di bizia baizik.
Gaur egun tramoia haren aldaera sinpleagoa egiten da Oñatin, baina hala eta guztiz ere, ikusgarria izaten da. Alderdi erlijioso hutsez gain, hiru elementu ditu ospakizunak o inarritzat: lehenbizi Aldareko Jaunaren Kofradia, bertako partaideek kandel atzarrak eta kapa nabarrak jantzita, zutoihalaren atzean desfilatzen dutela ; Jesukristo, Apostoluak eta San Migel pertsonifikatzen dituztenak, pelukak , maskarak eta bestelako jantziak daramatzatela (Udalerriko zaindaria den A rkanjelua, dotoretasun eta militar kutsu handiz); eta, bukatzeko, dantzarie k, errespetuaren eta alaitasunaren irudiak, ematen diote bukaera prozesioar i. Kontrapasa, makildantza eta arkudantza begietarako gozagarri izateaz gai n, garrantzia handikoak dira etnografiaren ikuspuntutik.
2013ko EGITARAUA: